قرآن

 

خداوند در بخشی از توصیفات خود از کتاب آسمانی قرآن چنین فرموده: «»؛[1] و جز پاکان نمى‏توانند به آن دست بزنند. از این آیه دو معنا و دو تفسیر برداشت می‌شود که هر دو صحیح است:

 

1. فعل «لا یمسه» که به صورت معنای خبری است، به همان معنای خبری ترجمه و تفسیر کنیم؛ در این صورت، اشاره به مقام عصمت اهل‌ بیت(ع) خواهد داشت. البته این آیه، افراد دیگری همچون فرشتگان و کسانی که جان خود را از آلودگی گناهان پاک کرده‌اند را نیز شامل می‌شود[2] که این پاکیزگان به باطن قرآن راه خواهند یافت.
2. «لا یمسه» به معنای انشایی باشد؛ یعنی به معنای نهی از مس، ترجمه و تفسیر شود. طبق این معنا، دست زدن بدون وضو به آیات قرآن، نهی شده است؛ یعنی فقط کسانی که از آلودگی‌های ظاهری و باطنی پاک هستند، می‌توانند آن‌را مسح کنند. این نظر هم مورد تأیید فقه شیعه و مذاهب مالکی، شافعی و ابوحنیفه است.[3]

پی نوشت :

[1]. واقعه، 79.
[2]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 19، ص 137، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.
[3]. فاضل مقداد، جمال الدین، کنز العرفان فی فقه القرآن، تحقیق، قاضی، سید محمد، ج1، ص 35، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، چاپ اول، 1419ق.

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

اطلاعیه ها. . . .


سامانه ثبت موسسات فرهنگی قرآن و عترت (ع) 

نحوه عضویت در کانال اطلاع رسانی موسسه در نرم افزارهای تلگرام و واتس آپ

 

 

Save

 

عضویت خبرنامه

جهت عضویت در خبرنامه عاکفون و کسب اطلاع از فعالیتها و اخبار و آموزشهای آن نام و آدرس پست الکترونیکی خود را وارد کنید . توجه:عضویت خبرنامه رایگان است.